Á háskúlanum hava vit nógv ymisk høli til alskins endamál.
Vit hava eisini eina rúgvu av ymiskum hentleikum í kann nýtast í teimum ymisku hølinum.
Okkara hølir og ymiskir hentleikar
Myndlistahølið
Myndlistahølið er eitt rúm, har hugskot kunnu fáa skap. Her eru amboð og hentleikar, sum geva næmingunum møguleika at arbeiða fjølbroytt – frá fyrstu strikuni á pappírinum til størri verk og rúmlig skap.
Við arbeiðsborðum, tekni- og málariamboðum, tilfari til at forma og evna og øðrum hentleikum er hølið gjørt til eitt arbeiðsrúm, har tað er lætt at fara í gongd, royna seg fram og skifta millum ymiskar teknikkir.
Hølið er ikki bara eitt stað, har vit gera list – tað er eitt verkstað, har vit kunnu kanna, eksperimentera og skapa saman.
Fimleikahøll
Høllin – eitt rúm í støðugari broyting
Høllin er eitt tvørlistarligt og transformativt univers, sum ongantíð er heilt tað sama.
Hon kann verða verkstaður, pallur, sjónleikarúm, konsertsalur, biografur, savningarstaður ella nakað heilt annað. Rúmið broytist við teimum, sum brúka tað, og tekur skap eftir tí, sum skal henda.
Her eru mørkini millum listagreinar og millum fólk flótandi. Ein dagur kann fyllast við ljóði og rørslu, ein annar við litum, samrøðum og skapan. Tað, sum í morgin var ein tóm gólvflata, kann í dag vera eitt heilt univers.
Høllin er tí ikki bara eitt rúm. Hon er eitt rúm fyri møguleikum – eitt stað, har vit kunnu flyta okkum, flyta ting og flyta okkara egnu fatanir av, hvat eitt rúm kann vera.
Kømur
Kømrini – eitt lítið heim í tí stóra
Kamari er tykkara egna lítla stað í gerandisdegnum – eitt rúm at koma heim til, hvíla í og kenna seg heima.
Her er eitt borð, har tú kanst lesa, skriva, tekna ella bara seta teg við tínum egna tankum. Har eru stór skáp, ið geva pláss fyri tínum lutum og gera tað lætt at skip títt egna rúm. Og úr vindeyganum er gott útsýni, so tú altíð hevur eitt sindur av heiminum uttanfyri.
Matarhøll
Matarsalurin – eitt stað at møtast
Matarsalurin er eitt hugnaligt og heimligt rúm, har vit savnast um tað, sum gevur okkum orku og nærveru.
Her er máltíðin meira enn bara matur. Hon er ein løta at seta seg niður, práta, lurta og vera saman. Vit hava fokus á heilsugóðan og fjølbroyttan mat, og á gleðina við at eta saman.
Í matarsalinum er pláss fyri tí góða práti, teimum longu samrøðunum og teimum stillu løtunum. Her gerst gerandisdagurin eitt sindur meira heimligur.
Matur er ikki bara nakað, vit eta. Tað er eisini nakað, vit deila.
Bókasavnið – eitt rúm fyri tí, sum tekur tíð
Bókasavnið er eitt stað, har tíðin gongur eitt sindur spakuligari.
Her kanst tú steðga á, seta teg niður og lata tankarnar fáa rúm. Millum hillarnar liggja søgur, vitan og royndir frá øðrum tíðum og øðrum menniskjum – og bíða eftir at verða tiknar fram.
Her er pláss fyri djúphugsan, forvitni og teimum spurningunum, sum ikki altíð hava eitt einfalt svar. Tú kanst lesa teg inn í eina aðra verð, leita eftir onkrum, tú ikki visti, at tú leitaði eftir, ella bara sita eina løtu í nærveruni av øðrum.
Bókasavnið er eitt rúm millum fortíð og nútíð. Eitt stað, har vit kunnu arva tankar frá teimum, sum komu undan okkum, og samstundis skapa okkara egnu.
Her nýtist tú ikki at skunda tær. Summar tankar hava gott av at taka tíð.
Miðstovan – har spurningar verða til
Miðstovan – har spurningar verða til
Miðstovan er eitt rúm fyri rannsókn, forvitni og felags hugsan. Her arbeiða vit við spurningum, sum ikki altíð hava eitt greitt svar – og royna at skilja heimin við at kanna hann saman.
Her verða rannsóknir fyrireikaðar, data savnað og skipað, eygleiðingar gjørdar og hugskot sett í orð. Vit leggja fram tað, vit finna, kjakast um tað og tora at broyta kós, tá nýggj vitan stingur seg upp.
Miðstovan er tí bæði arbeiðsrúm og hugsanarúm. Eitt stað, har vit kunnu fara frá spurningi til rannsókn, frá data til tulking og frá egnum hugskotum til felags vitan.
Her er ikki neyðugt at vita svarið áðrenn. Tað er sjálv rannsóknin, sum er ferðin.
Keramik /Glas verkstað
Leir- og glasverkstaðið – úr tilfari verður nakað til
Leir- og glasverkstaðið er eitt sansaligt rúm, har vit arbeiða við tilfari, ið krevur tíð, nærveru og forvitni.
Her kunnu hendurnar vera við til at hugsa. Vit forma, snara, skera, brenna og skapa við leiri – og arbeiða eisini við glasi og teimum møguleikum, sum liggja í tí. Tað, sum byrjar sum eitt óformat tilfar, kann spakuliga fáa skap, yvirflatu og persónleika.
Verkstaðið er eitt stað at royna seg fram. Her er pláss fyri mistøkum, broytingum og óvæntaðum úrslitum. Tilfarið hevur sína egnu mótstøðu og sín egna vilja, og ofta er tað júst í samspælinum millum hond, hug og tilfar, at nakað spennandi tekur skap.
Her skapa vit ikki bara lutir – vit læra at kenna tilfarið, okkum sjálvi og hvør annan gjøgnum tað, vit skapa.
Myrkakamar
Myrka kamarið – har myndir verða til
Myrka kamarið er eitt lítið laboratorium fyri fotografi – eitt stað, har myndir ikki bara verða tiknar, men verða til.
Í myrkrinum arbeiða vit við ljósi, tíð og tilfari. Ein mynd, sum byrjar sum eitt lítið glimt í einum myndatóli, fær her eitt nýtt lív og spakuliga kemur undan.
Her er nakað næstan gandakent við tilgongdini. Vit arbeiða seint, neyvt og við nærveru, og tað er pláss fyri bæði royndum og óvæntaðum úrslitum.
Í myrka kamarinum verður tað ósjónliga sjónligt – og ein mynd tekur skap.
Fagralíð / Gamli skúli
Fagralíð og Gamli skúli – har søgan livir
Fagralíð og Gamli skúli er eitt rúm, har føroyska søgan kennist í veggjunum. Hølið er eitt spor aftur í tíðina – eitt stað, har skúli, mál og mentan hava sett síni spor.
Upprunaliga staðsett í Fagralíð ber Gamli skúli við sær eina serliga søgu. Her er ein kensla av tí, sum hevur verið, og av teimum fólkunum, sum hava verið við til at forma føroyska samfelagið og okkara samleika.
Tað er eisini eitt stað, har føroyskt mál fekk grund undir sær. Her kunnu vit venda aftur til røturnar, kanna søguna og hugsa um, hvussu mál og mentan verða varðveitt, broytt og givin víðari frá einari ættarlið til tað næsta.
Gamli skúli er tí ikki bara eitt gamalt høli. Hann er ein livandi partur av okkara mentanararvi – eitt stað, har vit kunnu møta søguni og samstundis hugsa um, hvat vit sjálvi vilja føra víðari.
Rasmussarstova
Rasmussarstova – eitt rúm við søgu
Rasmussarstova er ein hugnalig antik stova, har fortíð og nútíð møtast. Her eru bøkur, gamlir lutir og ein serlig kensla av, at rúmið hevur sítt egna minni.
Stovan er eitt stað fyri samrøður og felagsskap. Her kunnu vit hittast til djúpar samrøður, lesibólkar og fundir – ella bara seta okkum saman um eitt brettspæl og lata prátið taka sína egnu leið.
Í Rasmussarstovu er pláss fyri tí, sum ikki skal skunda sær. Ein bók kann seta eina samrøðu í gongd. Eitt spæl kann savna fólk. Ein fundur kann enda í einum nýggjum hugskoti.
Eitt rúm við søgu, har nýggjar søgur og samrøður kunnu taka skap.
Snikkaraverkstað
Snikkaraverkstaðið – har hugskot fáa skap
Snikkaraverkstaðið er eitt rúm fyri skapan, handverk og forvitni. Her arbeiða vit við viði – einum tilfari, sum hevur sína egnu søgu, struktur og karakter.
Við hondum og amboðum kunnu hugskot fáa skap. Vit máta, saga, hølva, bora, slípa og seta saman. Vit læra at kenna tilfarið og at arbeiða við tí heldur enn ímóti tí.
Verkstaðið er eisini eitt stað, har vit læra hvør av øðrum. Ein hjálpandi hond, eitt gott hugskot ella ein roynd frá einum øðrum kann vera júst tað, sum skal til, fyri at koma víðari.
Her snýr tað seg ikki bara um at gera okkurt liðugt, men um gleðina við at arbeiða við hondunum, at skilja hvussu lutir hanga saman – og at síggja eitt hugskot taka skap.
Eitt stað, har vit saga, forma og skapa – og har hugskot verða til veruligar lutir.
Send fyrispurning
Tú er vælkomin at senda okkum ein fyrispurning um meira upplýsingar um tey ymisku hølini.