Á háskúlanum hava vit nógv ymisk høli til alskins endamál.
Vit hava eisini eina rúgvu av ymiskum hentleikum í kann nýtast í teimum ymisku hølinum.
Á háskúlanum hava vit nógv ymisk høli til alskins endamál.
Vit hava eisini eina rúgvu av ymiskum hentleikum í kann nýtast í teimum ymisku hølinum.
Høllin er eitt tvørlistarligt og transformativt univers, sum ongantíð er heilt tað sama.
Hon kann verða verkstaður, pallur, sjónleikarúm, konsertsalur, biografur, savningarstaður ella nakað heilt annað. Rúmið broytist við teimum, sum brúka tað, og tekur skap eftir tí, sum skal henda.
Her eru mørkini millum listagreinar og millum fólk flótandi. Ein dagur kann fyllast við ljóði og rørslu, ein annar við litum, samrøðum og skapan. Tað, sum í morgin var ein tóm gólvflata, kann í dag vera eitt heilt univers.
Høllin er tí ikki bara eitt rúm. Hon er eitt rúm fyri møguleikum – eitt stað, har vit kunnu flyta okkum, flyta ting og flyta okkara egnu fatanir av, hvat eitt rúm kann vera.